Do konserwowania napojów gazowanych wykorzystuje się

Prawidłową substancją konserwującą w napojach gazowanych jest kwas benzoesowy i jego sole (np. benzoesan sodu). To bardzo typowy konserwant w przemyśle napojowym, szczególnie w napojach bezalkoholowych o kwaśnym pH: oranżadach, napojach typu cola, lemoniadach, napojach smakowych. Jego działanie polega głównie na hamowaniu wzrostu drożdży, pleśni i części bakterii, które mogłyby powodować psucie się produktu, gazowanie niekontrolowane, zmętnienia czy nieprzyjemne posmaki. Najlepiej działa właśnie w środowisku kwaśnym (mniej więcej poniżej pH 4,5), a takie pH mają typowe napoje gazowane zakwaszane kwasem cytrynowym czy fosforowym. Z mojego doświadczenia w technologii żywności kwas benzoesowy traktuje się jako taki podstawowy „bezpiecznik” mikrobiologiczny w napojach, oczywiście obok pasteryzacji, filtracji i zachowania higieny linii rozlewniczej. W praktyce stosuje się głównie benzoesan sodu, bo jest lepiej rozpuszczalny w wodzie niż sam kwas benzoesowy. Jego użycie jest regulowane przepisami – w UE opisują to m.in. rozporządzenia dotyczące dodatków do żywności (np. grupy E2xx). Trzeba pilnować dopuszczalnych dawek (ADI, maksymalne poziomy w gotowym produkcie), prawidłowego oznakowania na etykiecie (np. „benzoesan sodu – konserwant”) oraz kompatybilności z innymi składnikami, np. z witaminą C, bo przy niewłaściwych warunkach może dochodzić do niepożądanych reakcji. W dobrze prowadzonej produkcji napojów gazowanych dobór konserwantu zawsze łączy się z pH produktu, rodzajem opakowania, planowanym czasem przydatności do spożycia i warunkami dystrybucji. Dlatego wybór kwasu benzoesowego i jego soli w tej grupie wyrobów jest po prostu najbardziej racjonalny technologicznie i ekonomicznie, a przy tym zgodny ze standardami branżowymi i wymaganiami bezpieczeństwa żywności.