Wskaż sposób monitorowania CCP na obecność okruchów szkła w dżemie truskawkowym.

Prawidłowy wybór „stosowanie detektora” bardzo dobrze wpisuje się w podejście systemu HACCP do monitorowania zagrożeń fizycznych, takich jak okruchy szkła. W praktyce przemysłu spożywczego do tego celu stosuje się specjalistyczne urządzenia: detektory ciał obcych (np. detektory rentgenowskie), które są zainstalowane na linii produkcyjnej za punktem krytycznym, najczęściej po napełnieniu i zamknięciu słoików. Taki detektor pozwala na 100% kontrolę wszystkich jednostek produkcji, a nie tylko próbek losowych, i to w sposób obiektywny, powtarzalny i możliwy do udokumentowania. Z punktu widzenia wymagań norm (np. ISO 22000, systemy HACCP oparte na Codex Alimentarius) bardzo ważne jest, żeby metoda monitorowania CCP była mierzalna, możliwa do walidacji i weryfikacji. Detektor daje możliwość ustawienia czułości, przeprowadzenia testów wzorcami (tzw. testy walidacyjne z próbkami zawierającymi znane fragmenty szkła) oraz automatycznego odrzutu wadliwych opakowań do specjalnego koryta czy pojemnika. W zakładach produkujących dżemy, przeciery czy sosy, szkło jest klasycznym zagrożeniem fizycznym, bo używa się szklanych słoików i butelek. Dlatego moim zdaniem stosowanie detektora to nie jest „luksus”, tylko standard branżowy, szczególnie przy produkcji na większą skalę. Dodatkowo detektory rentgenowskie potrafią wykrywać nie tylko szkło, ale też metal, kamienie, czasem nawet twardsze fragmenty plastiku, więc zwiększają ogólny poziom bezpieczeństwa żywności. W porównaniu z kontrolą wizualną czy prostym prześwietlaniem lampą, detektor zapewnia znacznie wyższą skuteczność wykrywania małych okruchów, także tych ukrytych wewnątrz gęstej masy dżemu, których ludzkie oko po prostu nie ma szans zauważyć. To właśnie ta powtarzalność, możliwość dokumentowania wyników i automatyzacja procesu sprawiają, że jest to zalecana metoda monitorowania CCP w profesjonalnych zakładach przetwórstwa owocowo‑warzywnego.