Sprzęt laboratoryjny: kolba Kjeldahla, kolba miarowa, pipety, łaźnia wodna, aparat Parnasa-Wagnera, kolba stożkowa, zestaw do miareczkowania jest stosowany podczas oznaczania w mięsie zawartości

Zestaw sprzętu wymieniony w pytaniu jest bardzo charakterystyczny dla klasycznej metody oznaczania białka metodą Kjeldahla. Kolba Kjeldahla służy do mineralizacji próbki mięsa w stężonym kwasie siarkowym z dodatkiem katalizatorów – w tym etapie cały azot organiczny z białek przechodzi do formy amonowej. Potem, w aparacie Parnasa‑Wagnera, przeprowadza się destylację amoniaku po alkalizacji z roztworem NaOH. Amoniak jest odbierany do określonej objętości roztworu pochłaniającego, a następnie jego ilość oznacza się miareczkowaniem – stąd zestaw do miareczkowania, pipety i kolba miarowa. Kolba stożkowa służy zwykle jako naczynie do miareczkowania, bo jej kształt ułatwia mieszanie roztworów i obserwację zmiany barwy wskaźnika. Łaźnia wodna pozwala prowadzić ogrzewanie w kontrolowanej, stałej temperaturze, np. podczas niektórych etapów przygotowania próbki. W praktyce laboratoryjnej, zgodnie z normami PN-EN czy ISO dla oznaczania zawartości białka w mięsie i produktach mięsnych, stosuje się właśnie odmiany metody Kjeldahla, a wynik w azocie przelicza się na białko za pomocą odpowiedniego współczynnika (dla mięsa najczęściej 6,25). Moim zdaniem warto kojarzyć ten komplet szkła i urządzeń z pojęciem „oznaczanie azotu białkowego”, bo w zakładach mięsnych i w laboratoriach kontroli jakości to jest jedna z podstawowych rutynowych analiz, potrzebna do oceny wartości odżywczej, klasyfikacji surowca oraz weryfikacji zgodności z deklaracją producenta.