Pasażer posiadający bilet na podróż morską o wartości 120 zł, zawiadomił przewoźnika o swojej rezygnacji z podróży dwa tygodnie przed jej rozpoczęciem. Przewoźnikowi przed rozpoczęciem rejsu nie udało się sprzedać biletu innemu pasażerowi. Zgodnie z Ustawą Kodeks morski przewoźnik może zatrzymać część opłaty wynoszącą nie więcej niż <br><br> <table><tr><td colspan="1">USTAWA z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski</td></tr><tr><td>Art. 175. § 1. Pasażer może żądać zwrotu opłaty za przewóz, jeżeli zawiadomił przewoźnika przynajmniej na siedem dni przed zapowiedzianym terminem rozpoczęcia podróży, że odstępuje od umowy. Przewoźnik może zatrzymać część opłaty nieprzekraczającą 1/4, jeżeli przed rozpoczęciem podróży nie zdołał sprzedać biletu innemu pasażerowi.</td></tr></table>

Odpowiedź 30 zł jest poprawna, ponieważ zgodnie z Ustawą Kodeks morski przewoźnik ma prawo zatrzymać do 1/4 wartości biletu w przypadku rezygnacji pasażera, a w sytuacji, w której bilet nie został sprzedany innemu podróżnemu. Wartość biletu wynoszącego 120 zł dzieli się przez 4, co daje 30 zł. Zatrzymanie tej kwoty jest zgodne z zasadami ochrony konsumentów oraz zapewnienia równowagi interesów obu stron transakcji. Przewoźnik musi jednak udowodnić, że bilet nie został sprzedany innemu pasażerowi, aby móc zastosować taką kwotę. Praktyczne przykłady zastosowania tej zasady można znaleźć w regulaminach wielu przewoźników morskich, które określają zasady anulacji rezerwacji oraz zwrotów. Kwestia ta wchodzi w ramy szerszej dyskusji o prawie przewozowym, które ma na celu ochronę zarówno przewoźników, jak i pasażerów, zapewniając przejrzystość oraz uczciwość w relacjach handlowych.