Dokumentem pisemnym, na mocy którego realizuje się transport towarów w żegludze nieregularnej, jest

Czarter to umowa, na podstawie której armator wynajmuje statek wraz z załogą do transportu ładunków lub osób. W kontekście żeglugi nieregularnej, czarter jest kluczowym dokumentem, który precyzuje warunki przewozu, w tym miejsce i czas załadunku oraz rozładunku, a także stawki i odpowiedzialność za ładunek. Przykładem zastosowania czarteru jest umowa zawierana przez firmy zajmujące się transportem morskim, które potrzebują wynająć statek do przewozu kontenerów z portu A do portu B, w sytuacjach, gdy nie są w stanie skorzystać z regularnych linii żeglugowych. Czarter wprowadza również element elastyczności w organizacji transportu, pozwalając na dostosowanie planów do potrzeb klienta. W branży obowiązują standardy, takie jak dokumenty BIMCO, które zawierają wzory umów czarterowych, a także wytyczne dotyczące odpowiedzialności i warunków przewozu, co czyni czarter integralnym elementem operacji w żegludze nieregularnej.