Która zasada INCOTERMS 2010 wymaga od sprzedającego największej ilości zobowiązań, a od kupującego jedynie wyładunku towaru w docelowym miejscu?

DDP (Delivered Duty Paid) to jedna z formuł INCOTERMS 2010, która nakłada na sprzedającego maksimum obowiązków, w tym odpowiedzialność za wszelkie formalności celne oraz koszty związane z dostarczeniem towaru do miejsca przeznaczenia. Sprzedający jest zobowiązany do zorganizowania transportu, opłacenia wszelkich należności celnych oraz dostarczenia towaru do uzgodnionego miejsca, co oznacza, że kupujący praktycznie nie musi angażować się w te formalności. Przykładem zastosowania DDP może być sytuacja, w której europejski dostawca wysyła maszyny do produkcji do klienta w Azji. W tym przypadku sprzedający zajmuje się wszystkimi aspektami dostawy, w tym odprawą celną w kraju docelowym. Z perspektywy praktycznej, DDP jest preferowane przez kupujących, ponieważ minimalizuje ich obciążenia administracyjne oraz ryzyko związane z nieprawidłowościami w procesie dostawy. Warto pamiętać, że DDP wymaga od sprzedającego znajomości lokalnych przepisów celnych oraz umiejętności zarządzania logistyką międzynarodową.