Profilaktyka przeciwodleżynowa polega przede wszystkim na

Zmiana pozycji ciała co 2 godziny to absolutna podstawa w profilaktyce odleżyn – można powiedzieć, że to taki złoty standard na oddziałach opieki długoterminowej czy geriatrii. Odleżyny powstają głównie przez długotrwały ucisk na określone miejsca, co prowadzi do niedotlenienia tkanek, a potem martwicy. Regularna zmiana pozycji pozwala odciążać punkty narażone na nacisk, poprawić ukrwienie skóry i zapobiec właśnie tym nieprzyjemnym powikłaniom. Najczęściej spotykaną praktyką (i tak zalecają podręczniki pielęgniarstwa czy procedury ISO w opiece medycznej) jest obracanie pacjenta co 2 godziny, choć czasem – jeśli stan zdrowia czy masa ciała na to pozwala – można to robić nawet częściej. Z mojego doświadczenia wynika, że przy dobrej współpracy całego zespołu medycznego i rodziny, można zdecydowanie zmniejszyć ryzyko powstania ran. Przy okazji warto pamiętać o używaniu materacy przeciwodleżynowych, zachowaniu suchej skóry i dbaniu o jej czystość, ale bez systematycznego zmieniania pozycji reszta działań po prostu nie wystarczy. To jest taka podstawowa rzecz, o której nigdy nie wolno zapominać, nawet jeśli pacjent wydaje się spokojny czy nie skarży się na ból. Profilaktyka to działanie wyprzedzające, a nie reakcja na już powstałe rany – i tu zmiana pozycji gra kluczową rolę.