Opiekun, który zaobserwował u podopiecznego nagłe osłabienie siły mięśniowej jednej połowy ciała, trudności w mówieniu i rozumieniu poleceń oraz nazywaniu przedmiotów, powinien podejrzewać wystąpienie

To właśnie udar mózgu daje tak nagłe i charakterystyczne objawy jak osłabienie siły mięśniowej po jednej stronie ciała, trudności z mówieniem (afazja) i rozumieniem poleceń czy nazywaniem przedmiotów. W praktyce opiekuńczej, jeśli coś takiego się wydarzy, nie ma czasu na zastanawianie się – liczy się szybka reakcja. Każda minuta może decydować o dalszym życiu i sprawności podopiecznego! Moim zdaniem to jedna z ważniejszych sytuacji, na które trzeba być przygotowanym w naszej pracy. Według standardów postępowania Europejskiego Towarzystwa Neurologicznego, w przypadku podejrzenia udaru mózgu należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe – tu nie próbujemy na własną rękę leczyć czy podawać leków, bo czas to mózg! Dodatkowo, polecam zawsze obserwować tzw. objawy FAST (z ang. Face – twarz, Arm – ramię, Speech – mowa, Time – czas), co bardzo pomaga szybko rozpoznawać pierwsze symptomy. Praktyka pokazuje, że nawet osoby młode mogą być narażone na udar i nie wolno lekceważyć żadnych nietypowych objawów neurologicznych. Warto też wiedzieć, że szybkie wdrożenie leczenia trombolitycznego w szpitalu może uratować życie i zminimalizować skutki udaru. W codziennej pracy z chorymi trzeba więc mieć oczy szeroko otwarte i nie bać się podejmować decyzji o natychmiastowym działaniu.