Podopieczna z niedowładem połowiczym w zakresie samodzielnego przemieszczania się z łóżka na krzesło i z powrotem otrzymała według skali Barthel 15 punktów. Oznacza to, że

Bardzo dobrze rozpoznane – 15 punktów w skali Barthel za przemieszczanie się oznacza pełną samodzielność pacjentki w tej konkretnej czynności. Moim zdaniem to jest mega ważna sprawa, bo ocena według skali Barthel pozwala bardzo jednoznacznie określić, ile wsparcia wymaga osoba z niepełnosprawnością przy różnych czynnościach dnia codziennego. Zgodnie z polskimi i międzynarodowymi standardami – jeśli ktoś uzyskuje 15 punktów za przesiadanie się z łóżka na krzesło i z powrotem, to znaczy, że radzi sobie zupełnie bez pomocy, zarówno słownej, jak i fizycznej. W praktyce opiekuńczej i rehabilitacyjnej daje to zielone światło na samodzielność w tej sferze – oczywiście, o ile nie ma innych przeciwwskazań medycznych. Warto pamiętać, że skala Barthel jest stosowana np. przy planowaniu wypisu ze szpitala, kwalifikacji do turnusów rehabilitacyjnych czy ocenie postępów terapii. Osoba z niedowładem połowiczym, która zdobywa taki wynik, pokazuje naprawdę spory stopień adaptacji i samodzielności, co jest dużym osiągnięciem. Z mojego doświadczenia jasno wynika, że taka informacja jest kluczowa przy ustalaniu planu opieki i może wpłynąć na decyzję o zakresie wsparcia środowiskowego czy domowego. Samodzielność w transferze to też mniejsze ryzyko powikłań np. odleżyn, bo pacjentka może sama zmieniać pozycję. Barthel to nie tylko liczba – to narzędzie dające konkretne info o potrzebach chorego.