Usługi świadczone przez opiekuna nie pozwalają zapewnić całodobowego bezpieczeństwa podopiecznej legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Opiekun powinien poinformować córkę podopiecznej, że po rezygnacji z pracy zarobkowej w celu sprawowania stałej opieki nad matką może ubiegać się o przyznanie

Specjalny zasiłek opiekuńczy to świadczenie stworzone z myślą o osobach, które muszą zrezygnować z pracy zarobkowej, by poświęcić się całodobowej opiece nad bliskim z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. W praktyce często jest tak, że rodzina staje przed trudnym wyborem – praca czy opieka? Właśnie po to ustawodawca przewidział specjalny zasiłek opiekuńczy, żeby przynajmniej częściowo zrekompensować utracone dochody osobom, które podejmują się tego ważnego, ale bardzo wymagającego zadania. Co ciekawe, świadczenie to przysługuje nie tylko dzieciom, ale także małżonkom, rodzicom oraz innym członkom rodziny określonym w przepisach. Typowe sytuacje, gdzie to zastosowanie ma znaczenie, to np. córka rezygnująca z pracy w sklepie, by zamieszkać z chorą mamą. Warto zaznaczyć, że nie każdy opiekun dostanie to świadczenie – ważne są kryteria dochodowe oraz nie można pobierać innych świadczeń opiekuńczych. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu ludzi myli specjalny zasiłek opiekuńczy z zasiłkiem pielęgnacyjnym, ale to są zupełnie inne świadczenia – ten pierwszy dotyczy opiekunów, a nie osób niepełnosprawnych. Według standardów i dobrych praktyk w opiece społecznej, informacja o tej możliwości powinna być przekazywana rodzinom, które rozważają rezygnację z pracy dla opieki, bo to realne wsparcie, choć niestety niewysokie.