78-letni podopieczny z udarem niedokrwiennym mózgu, objawiającym się niedowładem połowiczym prawostronnym i afazją, wrócił po leczeniu szpitalnym do domu z zaleceniem stopniowego uruchamiania. Opiekun osoby starszej w perspektywie opieki długoterminowej powinien wobec podopiecznego zaplanować

Odpowiedź o ćwiczeniach bierno-czynnych, zwłaszcza kończyn niedowładnych, to tak naprawdę podstawa w opiece nad pacjentami po udarze mózgu. Właśnie takie działania pomagają zapobiegać przykurczom mięśni, zanikom mięśniowym, odleżynom i innym powikłaniom. Moim zdaniem, często się zapomina, że nawet gdy pacjent nie ma siły, żeby samodzielnie poruszać kończyną, to warto ją ruszać biernie lub z minimalnym udziałem chorego. To nie tylko dbałość o mięśnie, ale też o stawy, krążenie i ogólnie o kondycję. Z doświadczenia wiem, że już kilka minut ćwiczeń bierno-czynnych dziennie potrafi mieć ogromny wpływ na późniejszą samodzielność osoby po udarze. Branża medyczna i rehabilitacyjna od lat podkreśla znaczenie takiej aktywizacji – to zalecenie pojawia się chociażby w standardach Polskiego Towarzystwa Rehabilitacji. Dodatkowo, ćwiczenia tego typu pozwalają utrzymać zakres ruchu i minimalizują ryzyko zrostów czy sztywności stawów. No i ważne – można je wykonywać w domu, bez specjalistycznego sprzętu, wystarczy odpowiednie przeszkolenie opiekuna. To wszystko przekłada się na większą szansę, że pacjent stanie się choć trochę bardziej samodzielny w przyszłości.