W celu zapobiegania powikłaniom u osoby unieruchomionej w łóżku, błędnym postępowaniem jest

Zmniejszanie w pożywieniu zawartości białka to faktycznie błędne postępowanie u osoby unieruchomionej w łóżku. Białko to podstawowy budulec tkanek, który jest absolutnie niezbędny do regeneracji, zapobiegania odleżynom i gojenia się ran. Unieruchomieni pacjenci są szczególnie narażeni na powstawanie odleżyn, a niedobór białka bardzo wydłuża procesy naprawcze skóry i tkanek podskórnych. Moim zdaniem, zaniedbanie odpowiedniej ilości białka w diecie u takich osób może prowadzić nawet do poważnych powikłań, jak zwiększone ryzyko infekcji czy też pogorszenie gojenia ran po urazach. W praktyce pielęgniarskiej czy rehabilitacyjnej zawsze zwraca się uwagę na podaż białka – to w zasadzie taki fundament profilaktyki powikłań u osób leżących. Standardy postępowania, np. Konsultantów Krajowych czy zalecenia Narodowego Funduszu Zdrowia, wyraźnie podkreślają, jak ważne jest dostarczanie odpowiednich ilości białka, nawet jeśli ogólna ilość kalorii się nie zmienia. Właściwe żywienie, bogate w białko (np. chudy drób, ryby, nabiał), to coś, bez czego ciężko mówić o skutecznej profilaktyce. Zwiększanie ilości białka w jadłospisie u osoby unieruchomionej to nie tylko teoria, ale przede wszystkim coś, co faktycznie się sprawdza w codziennej pracy z pacjentem. Kto raz widział, jak szybko pogarsza się stan skóry u osoby na diecie ubogobiałkowej, wie, że tutaj nie ma miejsca na kompromisy.