Osoba z zaburzeniami psychicznymi wymaga bezwzględnej hospitalizacji na oddziale psychiatrycznym w przypadku, jeśli opiekun zaobserwuje

Myśli samobójcze to sygnał alarmowy, który zawsze powinien wzbudzać największą czujność – nie tylko u lekarzy, ale także u opiekunów. W praktyce, gdy osoba z zaburzeniami psychicznymi zaczyna mówić o chęci odebrania sobie życia, planować to, albo nawet tylko wspominać o takich myślach, konieczna staje się natychmiastowa, bezwzględna hospitalizacja psychiatryczna. To wynika nie tylko ze zdrowego rozsądku, ale też z wytycznych Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego i ogólnie przyjętych standardów opieki psychiatrycznej. Moim zdaniem, nie da się tego zbagatelizować, bo zbyt często pozostawienie osoby z myślami samobójczymi bez fachowej pomocy kończy się tragedią. W szpitalu pacjent jest pod stałą obserwacją, można mu szybko podać odpowiednie leki, a przede wszystkim zapewnić bezpieczeństwo – to jest kluczowe, nawet jeśli taka osoba wydaje się „normalna” na pierwszy rzut oka. W codziennej praktyce spotyka się sytuacje, kiedy bliscy bagatelizują te sygnały, myśląc, że to tylko „wołanie o uwagę”. To błąd, bo nawet jeśli tak jest, lepiej dmuchać na zimne. Z mojego doświadczenia wynika, że szybka reakcja i hospitalizacja często ratuje życie. Warto też pamiętać, że nie każde inne zaburzenie psychiczne od razu wymaga szpitala – natomiast pojawienie się myśli samobójczych to moment, kiedy nie ma miejsca na wahanie.