Aby zapobiec wystąpieniu odleżyn u podopiecznej leżącej, opiekun powinien

Prawidłowa odpowiedź zakłada zmianę pozycji ciała podopiecznej co 2 godziny i to rzeczywiście jest podstawowy filar profilaktyki odleżyn w opiece długoterminowej. Takie postępowanie wynika z praktyki pielęgniarskiej oraz zaleceń m.in. Polskiego Towarzystwa Leczenia Ran czy międzynarodowych protokołów. U leżących podopiecznych długotrwały ucisk na jedno miejsce prowadzi do niedokrwienia tkanek, a potem powstawania bolesnych ran. Moim zdaniem najważniejsze jest właśnie konsekwentne przekładanie chorego – co 2 godziny to taki złoty standard, choć oczywiście zawsze trzeba uwzględnić stan zdrowia i komfort pacjenta. W praktyce wygląda to tak, że ustalamy harmonogram zmian pozycji – np. leżenie na plecach, potem na boku, na drugim boku itd. Przy okazji dobrze jest kontrolować skórę, szczególnie w tzw. miejscach narażonych: kość krzyżowa, pięty, łokcie. Dobrze jest też używać materacy przeciwodleżynowych i podkładek, ale żadna technologia nie zastąpi regularnego przemieszczania chorego. Warto też pamiętać, że takie działania pomagają zapobiegać nie tylko odleżynom, ale i pogarszaniu się ruchomości stawów czy zanikom mięśni. Z mojego doświadczenia to naprawdę robi ogromną różnicę w komforcie życia osoby leżącej i w ogólnej jakości opieki.