Technika ręcznego obracania pacjenta, leżącego w łóżku bez drabinek, powinna być wykonana przez opiekuna

Technika ręcznego obracania pacjenta zawsze powinna być wykonywana w kierunku do siebie. To wynika z zasad ergonomii pracy oraz bezpieczeństwa zarówno opiekuna, jak i pacjenta. Obracanie pacjenta w tę stronę pozwala na lepszą kontrolę ruchu i minimalizuje ryzyko urazu kręgosłupa opiekuna – szczególnie odcinka lędźwiowego. Z mojego doświadczenia wynika, że jeśli opiekun podchodzi blisko do pacjenta i przyciąga go do siebie, łatwiej jest użyć siły własnych nóg i tułowia, a nie samych rąk, co znacznie zmniejsza zmęczenie i pozwala zachować odpowiednią postawę. W przypadku pacjentów leżących bez drabinek do łóżka, ten sposób obracania jest nie tylko wygodny, ale i najbezpieczniejszy – mamy większą kontrolę nad ciałem pacjenta i możemy szybko zareagować, gdyby coś poszło nie tak. W praktyce na oddziałach pielęgniarskich i opiekuńczych zawsze uczą nas, żeby stać stabilnie, utrzymywać kontakt wzrokowy z pacjentem i bez gwałtownych ruchów obracać go właśnie do siebie, bo wtedy mamy najlepszą kontrolę i chronimy własne zdrowie. Takie postępowanie jest zgodne z zasadami BHP oraz standardami pracy w opiece długoterminowej. Osobiście uważam, że kto raz spróbuje tej techniki, szybko doceni jej zalety – naprawdę robi różnicę przy codziennej pracy z pacjentami.