Technika ręcznego obracania pacjenta leżącego w łóżku bez drabinek, powinna być wykonana przez opiekuna

Technika obracania pacjenta leżącego w łóżku bez użycia drabinek rzeczywiście powinna być wykonywana w kierunku do siebie. Jest to zgodne z najważniejszymi zasadami ergonomii pracy opiekuna oraz bezpieczeństwa pacjenta. Kiedy podchodzimy do łóżka i przesuwamy czy obracamy pacjenta w swoim kierunku, mamy większą kontrolę nad całym procesem, bo łatwiej wykorzystać siłę własnego ciała, a nie tylko rąk. Co więcej, minimalizujemy ryzyko urazów zarówno po stronie pacjenta, jak i własnych przeciążeń kręgosłupa. Ja zawsze zwracam uwagę na to, żeby nie wykonywać takich ruchów „na wyczucie”, tylko realnie planować, gdzie mają być ręce, jak ustawić stopy i jak zabezpieczyć pacjenta przed upadkiem. Z mojego doświadczenia – osoby początkujące często odruchowo próbują przesuwać pacjenta od siebie, ale to jest bardzo obciążające i mało bezpieczne. Standardy branżowe, na przykład te promowane przez Polskie Towarzystwo Pielęgniarskie czy zagraniczne wytyczne manual handling, zawsze podkreślają, że ciągnięcie w swoim kierunku daje lepszą stabilność i większą precyzję. Dla samego pacjenta to też komfortowa opcja, bo jesteśmy bliżej i możemy szybciej zareagować, gdyby coś poszło nie tak. W praktyce – jeśli pacjent jest cięższy lub ma ograniczoną mobilność, obracanie do siebie i asekuracja z tej pozycji znacząco upraszcza całą czynność i zmniejsza ryzyko uszkodzeń skóry czy odleżyn.