Głównym działaniem opiekuna w opiece nad 65-letnią podopieczną po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu, z niedowładem połowicznym prawostronnym, powinno być

Pomaganie podopiecznej w wykonywaniu czynności dnia codziennego po przebytym udarze i z niedowładem połowicznym to absolutna podstawa opieki długoterminowej. Moim zdaniem – i nie tylko moim, bo specjaliści od opieki zgodnie to podkreślają – chodzi tutaj o zapewnienie bezpieczeństwa i maksymalnej możliwej samodzielności osoby chorej. Po udarze, gdy dochodzi do niedowładu połowicznego, najtrudniejsze są zwykłe daily rutyny: mycie, jedzenie, przesiadanie się, ubieranie, czy przemieszczanie się po pokoju. Opiekun nie tylko pomaga fizycznie, ale też motywuje do ćwiczeń, zachęca do udziału w rehabilitacji i asekuracji podczas czynności, żeby ograniczyć ryzyko upadku albo powstawania odleżyn. To są standardy pracy w opiece, które można znaleźć w praktycznie każdym podręczniku dla opiekunów medycznych. Warto pamiętać, że aktywne uczestnictwo w tych czynnościach i stopniowe angażowanie podopiecznej jest zdecydowanie lepsze niż wyręczanie jej we wszystkim – to pozwala utrzymać sprawność resztek sił i poprawić jakość życia. Poza tym, takie podejście buduje poczucie godności i sprawczości, a to też bardzo ważne, szczególnie u osób starszych po ciężkich chorobach. Z mojego doświadczenia wynika, że dobre wsparcie w codziennych czynnościach wpływa na motywację do dalszej rehabilitacji, więc nawet najmniejsze postępy są wtedy widoczne szybciej.