Liczbę uderzeń tętna u podopiecznej z niemiarowością należy liczyć przez okres <b>nie krótszy</b> niż

Prawidłowo, bo właśnie w przypadku niemiarowego tętna powinniśmy liczyć uderzenia przez pełne 60 sekund. To nie jest przypadek – wynika to z faktu, że przy niemiarowości rytmu serca (np. migotaniu przedsionków) liczba uderzeń może się znacznie zmieniać z minuty na minutę. Gdybyśmy policzyli tętno tylko przez 15 lub 30 sekund, moglibyśmy akurat trafić na moment, kiedy rytm jest chwilowo bardziej regularny lub bardziej nieregularny, i nasze obliczenia byłyby absolutnie niemiarodajne. W praktyce pielęgniarskiej oraz w zaleceniach Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego czy Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego podkreśla się właśnie takie postępowanie. Szybkie pomiary (np. przez 15 czy 30 sekund) sprawdzają się tylko wtedy, gdy rytm jest miarowy, czyli przewidywalny. W realnych warunkach, szczególnie u pacjentów starszych czy obciążonych kardiologicznie, arytmie są bardzo częste i tylko pomiar przez pełną minutę daje nam wiarygodny wynik. Takie podejście pozwala przede wszystkim lepiej monitorować stan zdrowia podopiecznej, wychwycić potencjalne zagrożenia i prawidłowo przekazać lekarzowi informację o rytmie serca. Moim zdaniem, to jedna z tych zasad, które nie warto skracać – tutaj precyzja robi naprawdę różnicę.