Ocena prostych czynności życia codziennego z zastosowaniem skali Katza obejmuje możliwości i ograniczenia osoby podopiecznej

Skala Katza to jedno z podstawowych narzędzi stosowanych w ocenie sprawności funkcjonalnej osób starszych czy niesamodzielnych. Ocena według tej skali polega na sprawdzeniu, czy dana osoba jest w stanie samodzielnie wykonać konkretne, podstawowe czynności życia codziennego. Samo ubieranie się i rozbieranie to właśnie jedna z tych kluczowych czynności ocenianych przez skalę Katza. W praktyce – jeśli ktoś samodzielnie radzi sobie z ubraniem czy zdjęciem ubrania, to świadczy o dość wysokim poziomie sprawności funkcjonalnej i niezależności w codziennym życiu. Z mojego doświadczenia wynika, że właśnie problem z ubieraniem najczęściej pojawia się u osób z ograniczeniami ruchowymi lub poznawczymi, więc tę czynność zawsze warto sprawdzać. Standardy opieki długoterminowej i geriatria mocno podkreślają, by w ocenie funkcjonalnej korzystać ze skali Katza właśnie jako podstawowego narzędzia. Katza skupia się na sześciu aktywnościach: kąpiel, ubieranie/rozbieranie, korzystanie z toalety, poruszanie się, kontrola zwieraczy oraz jedzenie. Co ciekawe, ubieranie to nie tylko założenie koszulki, ale też, na przykład, zapinanie guzików czy wiązanie butów – to wymaga nie tylko siły, ale i sprawnych rąk oraz koordynacji. Moim zdaniem, weryfikowanie tej czynności daje najwięcej informacji o realnych możliwościach podopiecznego i pomaga lepiej planować opiekę.