W profilaktyce zespołu stopy cukrzycowej opiekun powinien między innymi mobilizować podopiecznego do codziennego

Codzienne dokładne osuszanie przestrzeni między palcami stóp po ich umyciu to naprawdę kluczowy element profilaktyki zespołu stopy cukrzycowej. I właśnie ta praktyka jest zgodna z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego oraz wytycznymi międzynarodowymi. Chodzi o to, że wilgoć między palcami to wręcz idealne środowisko dla rozwoju grzybic i bakterii, a u osób z cukrzycą – gdzie nierzadko czucie w stopach jest słabsze – każda, nawet drobna infekcja może szybko przekształcić się w poważny problem. Przestrzenie między palcami trzeba osuszać bardzo delikatnie, najlepiej miękkim ręcznikiem, unikając szorstkiego pocierania, bo skóra u podopiecznych z cukrzycą bywa cienka i podatna na urazy. Samo mycie stóp to dopiero początek – właściwa pielęgnacja kończy się właśnie na dokładnym osuszeniu. W praktyce dobrze jest też przypominać, że po kąpieli nie należy zostawiać stóp w wilgotnych skarpetach ani ubierać ciasnego obuwia. Z mojego doświadczenia wynika, że osoby starsze albo z ograniczoną sprawnością ruchową mają kłopot, żeby porządnie osuszyć te newralgiczne miejsca, więc wsparcie opiekuna jest mega ważne. Czasem warto nawet użyć delikatnych patyczków kosmetycznych czy nawet suszarki z letnim nawiewem, ale ostrożnie – żeby nie przesuszyć skóry. W sumie chodzi o sumienne nawyki, które mogą realnie zapobiec poważnym powikłaniom.