Silny piekący, gniotący lub ściskający ból za mostkiem, promieniujący do żuchwy, lewego barku lub lewego ramienia i ręki, nieustępujący po przyjęciu przez podopiecznego nitrogliceryny (azotanów) jest charakterystycznym objawem

Opisany przez Ciebie ból – taki piekący, gniotący, ściskający za mostkiem, promieniujący do żuchwy czy lewego barku oraz ramienia, który nie ustępuje po zastosowaniu nitrogliceryny – to wręcz podręcznikowy przykład zawału mięśnia sercowego. W praktyce ratowniczej i pielęgniarskiej właśnie taki ból powinien natychmiast wzbudzić czujność, bo chodzi o życie pacjenta i liczy się każda minuta. Zawał to sytuacja, kiedy dochodzi do zamknięcia światła tętnicy wieńcowej, a przez to fragment serca przestaje być zaopatrywany w tlen. Ból nie ustępuje nawet po azotanach, bo przyczyna jest mechaniczna i dopóki nie zostanie udrożnione naczynie – objawy będą trwały. Moim zdaniem warto pamiętać, że taki ból bardzo różni się od typowych dolegliwości w innych chorobach serca – np. w niewydolności najczęściej chodzi o duszność, a w zaburzeniach rytmu pojawiają się palpitacje. W praktyce, jeśli pacjent zgłasza taki ból, trzeba działać zgodnie ze schematem RKO i STEMI, podać tlen, monitorować parametry i jak najszybciej zorganizować transport do pracowni hemodynamiki. To typowa sytuacja z codziennej pracy ratownika czy opiekuna medycznego. Standardy europejskie (np. wytyczne ESC) kładą nacisk na szybkie rozpoznanie i wdrożenie leczenia reperfuzyjnego. Warto też pamiętać o aspekcie psychologicznym – pacjent często bardzo się boi, a naszym zadaniem jest nie tylko pomoc medyczna, ale i wsparcie.