Dla podopiecznej z chorobą Alzheimera, która nie rozpoznaje osób z najbliższego otoczenia, opiekun powinien prowadzić trening pamięci polegający na

Oglądanie rodzinnych zdjęć to naprawdę jedna z najlepszych metod na trening pamięci u osób z chorobą Alzheimera, zwłaszcza na takim etapie, gdy podopieczna nie rozpoznaje już najbliższych. Ten sposób ma spore uzasadnienie praktyczne – zdjęcia są bodźcem wizualnym, który często skuteczniej aktywuje ślady pamięciowe niż nawet rozmowa czy słuchanie książek. W standardach opieki nad osobami z demencją, szczególnie w terapii reminiscencyjnej, zaleca się właśnie korzystanie z albumów, pamiątek czy starych fotografii. Takie działania pomagają uruchomić wspomnienia, nawet jeśli osoba nie potrafi już nazwać bliskich – czasem obraz czy znajomy widok wywołuje uśmiech albo opowieść, choćby bardzo krótką. Z mojego doświadczenia to działa najlepiej, bo zdjęcia można pokazywać na różne sposoby, nie ma presji rozmowy, a do tego można do tego wracać wielokrotnie i za każdym razem może się pojawić coś nowego. Warto też dodać, że praca z obrazami pobudza różne obszary mózgu i nawet jeśli nie przywraca pamięci, to pozwala zachować kontakt emocjonalny i poczucie bezpieczeństwa. Moim zdaniem to kluczowe, żeby nie zmuszać podopiecznej do zapamiętywania na siłę, tylko łagodnie pobudzać mózg do aktywności. Taką praktykę naprawdę poleca wielu specjalistów od opieki geriatrycznej.