Podopieczna z powodów zdrowotnych musiała zrezygnować z działalności społecznej w organizacji pozarządowej. Obecnie jest przygnębiona i nie wychodzi z domu. Zachowanie podopiecznej wskazuje na konieczność pomocy w zaspokojeniu potrzeby

Wybrałeś odpowiedź o samorealizacji, co rzeczywiście najbardziej oddaje sytuację opisanej podopiecznej. Według klasycznej teorii potrzeb Maslowa, samorealizacja to potrzeba rozwoju własnych potencjałów, realizowania pasji, uczestnictwa w działaniach przynoszących satysfakcję i poczucie sensu. Gdy ktoś – jak w tym przypadku – był aktywnie zaangażowany społecznie i musiał z tego zrezygnować z przyczyn zdrowotnych, bardzo często pojawia się poczucie pustki, brak sensu, przygnębienie, a także izolowanie się od innych. Praktyka pokazuje, że osoby, które nie mogą realizować się w znanych rolach społecznych, tracą motywację i radość życia. Moim zdaniem, szczególnie w opiece długoterminowej, warto wspierać ludzi nie tylko w podstawowych potrzebach, ale właśnie w obszarze samorealizacji – choćby przez drobne aktywności, jak udział w warsztatach online, kontakt z innymi byłymi członkami organizacji czy nawet prowadzenie bloga. To bardzo ważne, żeby osoba czuła, że dalej jest potrzebna i może coś wnosić do świata. Fachowcy z branży opiekuńczej podkreślają, że zaspokajanie potrzeb wyższych daje ogromną poprawę samopoczucia i jakości życia. Nawet drobne osiągnięcia czy nowe wyzwania mogą wnieść sporo nadziei i zadowolenia.