Podopieczny mieszka sam, jest wychudzony i ma zaburzenia pamięci. W mieszkaniu panuje nieład, czuć zapach potu i moczu. Którą grupę potrzeb podopiecznego w pierwszej kolejności powinien zaspokoić opiekun?

Wybrałeś właściwą odpowiedź, bo zawsze zaczynamy od zaspokojenia najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych oraz tych gwarantujących poczucie bezpieczeństwa. Gdy opiekun ma pod opieką osobę wychudzoną, z zaniedbaniami higienicznymi i zaburzeniami pamięci, to właśnie potrzeby odżywiania, czystości i bezpieczeństwa stają się kluczowe. To podstawa, bez której nie da się przejść do wyższych potrzeb, jak samorealizacja czy potrzeba przynależności. W praktyce wygląda to tak: najpierw dbamy o regularne, wartościowe posiłki, bo wychudzenie może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych (np. niedożywienie, osłabienie odporności, ryzyko upadków). Potem ogarniamy higienę – zaniedbania w tym zakresie nie tylko wpływają na komfort, ale też zwiększają ryzyko infekcji skóry czy ran. No i bezpieczeństwo – osoba z zaburzeniami pamięci może np. zostawić odkręcony gaz albo wyjść z domu i się zgubić, więc warto zabezpieczyć drzwi, zadbać o porządek, ograniczyć dostęp do niebezpiecznych przedmiotów. W opiece kierujemy się hierarchią potrzeb według Maslowa – najpierw te najbardziej priorytetowe. Moim zdaniem to podejście sprawdza się zawsze – najpierw pomagamy przetrwać i poczuć się bezpiecznie, dopiero potem możemy rozwijać inne aspekty życia podopiecznego. Tak postępują doświadczeni opiekunowie w domach i placówkach – to standard branżowy, o którym warto pamiętać niezależnie od sytuacji.