Opiekun może ocenić możliwości podopiecznego w zakresie samodzielnego sprzątania mieszkania, prania odzieży, przygotowania posiłków, wykorzystując skalę

Skala Lawtona (IADL) to naprawdę ważne narzędzie w pracy opiekuna, szczególnie jeśli chodzi o ocenę bardziej złożonych czynności dnia codziennego, takich jak samodzielne sprzątanie mieszkania, robienie zakupów, przygotowanie posiłków czy zarządzanie własnymi lekami. Moim zdaniem, jej największa siła to możliwość wychwycenia subtelnych zmian w samodzielności podopiecznego, zanim pojawią się poważniejsze ograniczenia. W codziennej praktyce opiekunów czy pielęgniarek, IADL jest bardzo praktyczna, bo wskazuje nie tylko na aktualny poziom funkcjonowania, ale pozwala też planować interwencje, np. rehabilitację lub dodatkowe wsparcie domowe. Myśląc o standardach, to właśnie skala Lawtona jest szeroko zalecana w środowisku opieki długoterminowej, geriatrów, a nawet w domach pomocy społecznej – nie bez powodu. Przykładowo, jeśli osoba starsza jeszcze sama gotuje i pierze, ale już nie radzi sobie z finansami czy komunikacją, opiekun wie, gdzie najbardziej potrzebne jest wsparcie. No i nie ukrywam, że IADL daje taki szerszy obraz codzienności podopiecznego, nie tylko samej podstawowej samoobsługi. Jeżeli ktoś planuje profesjonalnie zajmować się opieką, to znajomość tej skali jest wręcz obowiązkowa – naprawdę warto mieć ją w małym palcu.