Podczas wykonywania resuscytacji krążeniowo-oddechowej u podopiecznego z nagłym zatrzymaniem krążenia, uciski na klatkę piersiową powinny być wykonane na głębokość około

Prawidłowa głębokość ucisków klatki piersiowej podczas resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób dorosłych to około 5 cm, co wynika bezpośrednio z wytycznych Europejskiej Rady Resuscytacji (ERC) oraz American Heart Association. Takie uciski pozwalają skutecznie przepompowywać krew przez serce i do mózgu, podtrzymując tym samym życie osoby z nagłym zatrzymaniem krążenia. Przykład z życia: jeśli uciskasz zbyt płytko, np. tylko na 2-3 cm, to po prostu nie wywołujesz odpowiedniego ciśnienia w klatce piersiowej i cała resuscytacja traci sens. Z kolei zbyt głębokie uciski mogą prowadzić do uszkodzeń żeber czy innych struktur, a nie o to tutaj chodzi. Moim zdaniem, najważniejsze jest zachowanie równowagi – uciskamy około 5 cm, ale nie intensywniej niż 6 cm, bo wtedy ryzyko powikłań rośnie. Jeszcze taka ciekawostka: różne manekiny do ćwiczeń są skalibrowane na tę właśnie głębokość, żeby uczyć przyszłych ratowników prawidłowego nawyku. W praktyce, stosowanie się do tej zasady może zadecydować o przeżyciu poszkodowanego. No i jeszcze jedno – uciskanie z odpowiednią siłą i częstotliwością (około 100-120/min) w połączeniu z właściwą głębokością daje największą szansę na przywrócenie spontanicznego krążenia.