Podopieczna, która przebywa w domu pomocy społecznej od trzech tygodni, wykazuje opór przed udziałem w zajęciach terapeutycznych, nie buduje relacji z innymi, a także odczuwa osamotnienie. Takie zachowanie może wskazywać na niezaspokojoną potrzebę

Wybór odpowiedzi dotyczącej przynależności jako niezaspokojonej potrzeby jest właściwy, ponieważ odzwierciedla fundamentalne ludzkie dążenie do bycia częścią społeczności oraz nawiązywania relacji z innymi. Osoby w sytuacjach kryzysowych, jak ta podopieczna, mogą doświadczać poczucia izolacji i osamotnienia, co może prowadzić do obniżenia ich samopoczucia psychicznego. Przynależność jest jednym z kluczowych elementów teorii Maslowa, który wskazuje, że zaspokojenie potrzeb społecznych jest niezbędne dla zdrowia psychicznego. W praktyce, terapeuci i pracownicy socjalni powinni dążyć do tworzenia warunków sprzyjających integracji społecznej, organizując grupowe zajęcia oraz wspierając podopiecznych w nawiązywaniu relacji. Kluczowe jest także monitorowanie i dostosowywanie programów terapeutycznych tak, aby odpowiadały na potrzeby emocjonalne uczestników, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie pomocy społecznej.