Podczas oceny ryzyka wystąpienia odleżyn u pacjentów za pomocą skali Norton, należy uwzględnić między innymi:

Wybór odpowiedzi dotyczącej aktywności ruchowej, stanu świadomości i czynności zwieraczy jako kluczowych elementów w ocenie ryzyka odleżyn w skali Norton jest właściwy. Skala ta została stworzona w celu identyfikacji pacjentów zagrożonych rozwojem odleżyn, a aktywność ruchowa odgrywa istotną rolę w profilaktyce tych zmian skórnych. Osoby, które są mniej aktywne, mają większe ryzyko, ponieważ długotrwałe uciski na skórę mogą prowadzić do niedokrwienia tkanek. Ponadto stan świadomości pacjenta wpływa na jego zdolność do zgłaszania dyskomfortu, co jest istotne w zapobieganiu odleżynom. Czynność zwieraczy jest również ważna, ponieważ pacjenci z nietrzymaniem moczu lub stolca są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia skóry. W praktyce pielęgniarskiej, monitorowanie i ocenianie tych czynników jest kluczowe dla wczesnego wdrożenia działań prewencyjnych, takich jak zmiana pozycji pacjenta, stosowanie podkładów ochronnych czy edukacja pacjentów oraz ich rodzin na temat znaczenia mobilizacji. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi opieki nad pacjentami, holistyczne podejście do oceny ryzyka odleżyn uwzględnia zarówno aspekty fizyczne, jak i psychiczne, co podkreśla znaczenie kompleksowego podejścia w opiece zdrowotnej.