Dziecko zaczyna wykazywać wyjątkową determinację oraz samodzielność, a dodatkowo może być niecierpliwe, drażliwe, szybko wpadać w złość oraz stawiać opór.Wspomniany zestaw zachowań u dziecka jest zazwyczaj postrzegany jako etap rozwoju, który występuje u dziecka prawidłowo rozwijającego się

Poprawna odpowiedź to pod koniec II półrocza 2. roku życia, co jest zgodne z etapami rozwoju dzieci określonymi w literaturze psychologicznej. W tym okresie dzieci zaczynają intensyfikować swoje zachowania związane z niezależnością oraz próbują wyrażać swoje potrzeby i pragnienia w bardziej zdecydowany sposób. To naturalny etap rozwoju, związany z rozwojem tożsamości oraz umiejętności społecznych. Przykładem może być sytuacja, gdy dziecko odmawia jedzenia czegoś, co mu proponujemy, lub stara się wykonać czynności samodzielnie, mimo że nie zawsze mu to wychodzi. Psycholodzy zalecają, aby rodzice w tym okresie byli cierpliwi i wspierali dzieci w odkrywaniu własnych granic, co pozwala na rozwój ich pewności siebie oraz umiejętności rozwiązywania konfliktów. Wspieranie samodzielności dzieci jest zgodne z dobrymi praktykami wychowawczymi, które podkreślają znaczenie niezależności w rozwoju dziecka.