Który wzorzec przywiązania dziecka do matki charakteryzuje opisana sytuacja? <br><br> <table><tr><td>Codziennie rano w żłobku dziecko nie chce rozstać się z matką, kurczowo trzyma ją za szyję, płacze, natomiast po południu okazuje matce złość, czasami nawet agresję.</td></tr></table>

Odpowiedź lękowo-ambiwalentny jest prawidłowa, ponieważ opisuje wzorzec przywiązania, w którym dziecko silnie reaguje na separację z matką, wykazując zarówno strach, jak i złość po jej powrocie. Dzieci o takim przywiązaniu często przejawiają ambiwalencję, co oznacza, że mogą być na zmianę przywiązane i odrzucające swojego opiekuna. Przykładem może być dziecko, które w obliczu rozstania przylega do matki, a po jej powrocie nie potrafi się uspokoić, co może prowadzić do agresywnych zachowań. W kontekście praktycznym, zrozumienie tego wzorca jest kluczowe dla specjalistów pracujących z dziećmi, ponieważ może pomóc w dostosowaniu strategii interwencyjnych, które uwzględniają emocjonalne potrzeby dzieci. Warto również zwrócić uwagę na wpływ środowiska na rozwój tych wzorców; dzieci z lękowo-ambiwalentnym przywiązaniem mogą wynikać z niestabilnych relacji z opiekunami, co powinno skłonić praktyków do pracy nad budowaniem pewności siebie i zaufania w dzieciach.