Opiekunka powinna poinformować podopiecznego, który po raz pierwszy będzie zapuszczał zlecone przez lekarza krople do oka, aby przyjął pozycję

Wybrałeś odpowiedź, która jest zgodna z zaleceniami zarówno lekarzy, jak i wytycznymi pielęgniarskimi. Pozycja na wznak, czyli leżenie na plecach, daje największą kontrolę nad głową i oczami pacjenta podczas zakraplania leku. Dzięki temu podopieczny nie będzie miał odruchu mrugania albo zbyt gwałtownego cofania głowy, co się często zdarza w pozycji siedzącej, szczególnie jeśli ktoś robi to pierwszy raz. Odchylenie dolnej powieki jest kluczowe, bo właśnie w tzw. worku spojówkowym powinien wylądować lek – jeśli ktoś odchyliłby górną powiekę, ryzyko podrażnienia i rozlania leku jest dużo większe. Prawidłowe zapuszczenie kropli to także unikanie kontaktu zakraplacza ze spojówką, żeby nie przenosić bakterii i nie powodować mikrourazów – to jest standard, o którym czasem się zapomina, a potem są infekcje. Moim zdaniem warto zawsze podkreślać ten element, bo widziałem już sytuacje, gdzie ktoś dotykał końcówką buteleczki do oka i niestety kończyło się to źle. Prostopadłe ustawienie zakraplacza nad spojówką zapobiega rozlewaniu się leku po policzku czy powiece, a ilość leku trafia dokładnie tam, gdzie trzeba. Dodatkowo, dzięki leżeniu pacjent nie musi się stresować, że drgnie mu ręka i zakraplacz się omsknie. Praktyka pokazuje, że szczególnie u osób starszych to jest najwygodniejsze i najbezpieczniejsze. Tak naprawdę to taki mały detal, a robi ogromną różnicę.