Od kilku dni opiekunka pracuje z podopiecznym, który wrócił ze szpitala po operacji wyrostka robaczkowego. Technika, którą powinna zastosować opiekunka w celu rozpoznania bieżących problemów podopiecznego, to

Obserwacja i wywiad to połączenie, które naprawdę się sprawdza w codziennej pracy opiekuna medycznego. W sytuacji, gdy podopieczny wraca do domu po operacji, nie wystarczy przeczytać tylko dokumentację czy polegać na jednym pytaniu. Przede wszystkim obserwacja – to, jak pacjent się porusza, czy ma trudności z oddychaniem, jak wygląda rana pooperacyjna, czy wyraz twarzy zdradza ból – daje mnóstwo cennych informacji. Wywiad natomiast pozwala dopytać podopiecznego o jego samopoczucie, poziom bólu czy codzienne trudności, których nie zawsze widać gołym okiem. Takie podejście jest też zgodne z tym, co zalecają zarówno polskie, jak i międzynarodowe standardy opieki nad pacjentem – tzw. opieka zorientowana na pacjenta. Osobiście uważam, że im więcej czasu poświęcisz na rozmowę i uważne obserwowanie, tym szybciej wychwycisz nawet drobne nieprawidłowości. Nawet jeśli dokumentacja medyczna jest bardzo obszerna, nie zastąpi ona kontaktu twarzą w twarz. Obserwacja i wywiad to taki złoty standard – na tej podstawie można planować dalszą opiekę, podejmować decyzje o zgłoszeniu niepokojących objawów, a czasem po prostu wesprzeć rozmową osobę, która po operacji może czuć się zagubiona czy przestraszona. Przykładowo, jeśli zauważysz, że podopieczny nie chce jeść lub jest przygnębiony, możesz to wyłapać właśnie dzięki codziennej obserwacji i rozmowie, nie dzięki samej dokumentacji. W ten sposób budujesz też zaufanie i relację z pacjentem, co ma ogromne znaczenie dla efektywności całej opieki.