Podopieczny nie jest w stanie mówić w sposób płynny, artykułuje tylko sylaby, ale nie ma problemów z rozumieniem mowy. Objawy te świadczą o afazji

W tej sytuacji rzeczywiście mamy do czynienia z afazją ruchową, inaczej nazywaną afazją Broki. To jest taki typ zaburzenia, gdzie osoba rozumie, co się do niej mówi, potrafi wykonywać polecenia, łapie sens zdań, ale sama nie potrafi mówić płynnie. Najczęściej zamiast całych zdań pojawiają się pojedyncze sylaby, czasem jakieś fragmenty słów. Moim zdaniem, jeśli widzisz, że podopieczny zachowuje pełną sprawność rozumienia, ale zacina się przy mówieniu, to praktycznie od razu można podejrzewać afazję ruchową. Praktyka jest też taka, że u tych osób często widzimy dużą frustrację, bo wiedzą, co chcą powiedzieć, a nie mogą. W opiece czy rehabilitacji logopedycznej stosuje się wtedy ćwiczenia usprawniające artykulację, czasem też komunikację alternatywną, żeby ta osoba mogła się w ogóle porozumieć. Standardowa diagnostyka neurologiczna jasno rozróżnia te typy afazji według miejsca uszkodzenia mózgu – akurat afazja Broki to najczęściej uszkodzenie tylnej części lewego płata czołowego. Warto pamiętać, że takie objawy czasem są pierwszym sygnałem udaru lub innych poważnych schorzeń, więc szybka reakcja to podstawa. Co ciekawe, czasem u osób z afazją ruchową śpiewanie idzie dużo lepiej niż mówienie – takie przypadki też się zdarzają i wykorzystywane są w rehabilitacji. Z mojego doświadczenia najlepiej działa cierpliwość i powolne, spokojne rozmowy, bez poganiania pacjenta.