Podczas asekuracji podopiecznej, u której występują zaburzenia równowagi, opiekunka środowiskowa powinna

Podtrzymywanie kończyny górnej podopiecznej w trakcie asekuracji osób z zaburzeniami równowagi to jedno z podstawowych i zalecanych rozwiązań w opiece środowiskowej. Takie podejście jest zgodne zarówno z polskimi, jak i międzynarodowymi wytycznymi dotyczącymi opieki nad osobami z ryzykiem upadku. Moim zdaniem, to też najbardziej naturalna i wygodna forma wsparcia – nie ogranicza swobody ruchów podopiecznej, ale jednocześnie daje jej poczucie bezpieczeństwa. Co ciekawe, w praktyce często widzę, że seniorzy czują się pewniej, jeśli mogą się lekko oprzeć na ramieniu opiekunki, ale bez wymuszania nienaturalnej pozycji ciała. Takie podtrzymywanie kończyny górnej pozwala na szybkie zareagowanie w razie utraty równowagi i jednocześnie umożliwia osobie starszej aktywny udział w chodzeniu. Dobrą praktyką jest też, by podopieczna mogła sama wybrać, którą rękę chce podtrzymać, bo czasami lewa lub prawa strona są słabsze. To rozwiązanie minimalizuje ryzyko urazów i pozwala na wspólną, bezpieczną mobilność. Praktyczne zastosowanie tej metody to np. prowadzenie osoby po schodach, przy wchodzeniu do windy czy przechodzeniu przez próg – podtrzymanie ręki pozwala na szybką reakcję, ale nie krępuje ruchów. Tak naprawdę, to podstawowa umiejętność, którą powinna mieć każda opiekunka – moim zdaniem nie doceniana, a niesamowicie skuteczna!