Podopieczna lubi pracować i przebywać wśród kwiatów. Którą metodę terapii zajęciowej powinna zaproponować jej opiekunka środowiskowa?

Hortikuloterapia to taka forma terapii zajęciowej, która koncentruje się na pracy z roślinami, głównie kwiatami i inną zielenią. W sumie, to bardzo popularna metoda stosowana zwłaszcza w pracy z osobami starszymi, niepełnosprawnymi czy po prostu tymi, którzy lubią kontakt z naturą. Często spotyka się ją w domach pomocy społecznej czy warsztatach terapii zajęciowej, bo łączy w sobie elementy relaksacji, nauki i aktywności fizycznej. Z mojego doświadczenia wynika, że nawet podlewanie czy przesadzanie kwiatów daje ludziom sporo satysfakcji i buduje poczucie wartości. Dobre praktyki w opiece środowiskowej zakładają uwzględnianie indywidualnych zainteresowań podopiecznych – jeśli ktoś lubi rośliny i pracę z nimi, właśnie hortikuloterapia pozwala mu się rozwijać i jednocześnie ćwiczyć sprawność manualną, koncentrację oraz systematyczność. Co więcej, badania pokazują, że obcowanie z naturą ma pozytywny wpływ na samopoczucie psychiczne, redukuje stres i poprawia nastrój. Moim zdaniem dobra opiekunka powinna właśnie sięgać po takie metody, które są zgodne z upodobaniami podopiecznych – to ogromnie zwiększa skuteczność terapii zajęciowej. Hortikuloterapia to zdecydowany strzał w dziesiątkę, jeśli w grę wchodzi zamiłowanie do kwiatów i ogólnie pracy wśród zieleni.