Opiekunka wykonując zlecony przez lekarza okład ciepły powinna na zmienioną chorobowo skórę nałożyć wazelinę, a następnie warstwy okładu w kolejności:

Prawidłowa kolejność warstw podczas wykonywania okładu ciepłego to: najpierw warstwa mokra (nasączona odpowiednią temperaturą wodą lub roztworem), następnie folia czy inny materiał izolacyjny, a na końcu warstwa sucha, która pełni funkcję zabezpieczającą i utrzymuje ciepło. To nie jest przypadkowe – taki układ pozwala na równomierne oddawanie ciepła do skóry pacjenta, jednocześnie zapobiegając utracie wilgoci i wychłodzeniu. Folia tutaj działa trochę jak bariera, która zatrzymuje parę i wodę, więc okład jest bardziej skuteczny i dłużej trzyma ciepło. Z mojego doświadczenia, jeśli pominiemy folię lub zamienimy warstwy, efekt terapeutyczny jest dużo słabszy, a przy okazji można narobić bałaganu – chociażby przemoczyć pościel czy ubranie pacjenta. Warto pamiętać, że wazelina nakładana na skórę stanowi dodatkową ochronę przed podrażnieniem i pomaga utrzymać właściwe działanie ciepła. W literaturze pielęgniarskiej i w standardach opiekuńczych (np. podręczniki medyczne, procedury szpitalne) właśnie taki sposób przygotowania okładu jest rekomendowany. Praktycznym trikiem jest też dokładne wygładzenie folii, żeby nie powstawały zagniecenia, bo to zwiększa komfort pacjenta i minimalizuje ryzyko miejscowego przegrzania.