Przygotowując indywidualny plan wsparcia, opiekunka środowiskowa powinna w pierwszej chwili:

Zbieranie danych dotyczących funkcjonowania podopiecznego oraz określenie jego problemów i potrzeb jest kluczowym krokiem w opracowywaniu indywidualnego planu pomocy. Ten proces pozwala na uzyskanie pełnego obrazu sytuacji życiowej podopiecznego, co jest niezbędne do skutecznego zaplanowania działań opiekuńczych. W praktyce opiekunowie często korzystają z wywiadów z podopiecznym i jego rodziną, obserwacji zachowań w codziennym życiu oraz analizy dokumentacji medycznej. Przykładem może być sytuacja, w której opiekun odkrywa, że podopieczny ma trudności w komunikacji, co prowadzi do konieczności wprowadzenia odpowiednich metod pracy, jak np. terapia mowy. Tego typu podejście jest zgodne z zasadami zindywidualizowanej opieki, które podkreślają znaczenie dostosowania działań do specyficznych potrzeb i sytuacji jednostki, a także standardami organizacji zajmujących się opieką społeczną.