78-letnią podopieczną odwiedza rozwiedziony syn, który często wszczyna awantury, odnosi się wulgarnie do matki, zawłaszcza jej emeryturę. Ostatnio zabrał jej telefon komórkowy i radio. Opiekunka powinna o zaistniałej sytuacji powiadomić

W tej sytuacji bezwzględnie najbardziej właściwe jest powiadomienie komendy miejskiej policji, bo mamy do czynienia z podejrzeniem przemocy domowej oraz przestępstwami, takimi jak wymuszanie pieniędzy, zawłaszczanie mienia czy groźby. Z mojego doświadczenia wynika, że policja ma narzędzia – chociażby tzw. niebieską kartę – by wszcząć procedurę ochrony osoby starszej, a także zabezpieczyć dowody. To oni są zobligowani do natychmiastowej reakcji na zgłoszenie przemocy lub kradzieży mienia. Warto wiedzieć, że zgodnie z polskim prawem każda osoba, która jest świadkiem przemocy wobec osoby zależnej, powinna zgłosić ten fakt odpowiednim służbom – tu właśnie policji. Praktyka pokazuje, że szybka reakcja opiekuna społecznego może uchronić podopiecznego przed eskalacją przemocy, a działania policji są często jedynym skutecznym środkiem zapobiegawczym. Co ciekawe, czasem nawet samo zgłoszenie do policji działa prewencyjnie i odstraszająco na sprawcę. Dobre praktyki w pracy opiekuńczej wymagają nie tylko wsparcia emocjonalnego, ale też znajomości procedur interwencyjnych. W takiej sytuacji nie wystarczy rozmowa czy zgłoszenie do instytucji socjalnych, bo tu w grę wchodzi przestępstwo, a nie tylko problem społeczny. Policja nie tylko podejmuje działania interwencyjne, ale może też skierować sprawę dalej – do sądu czy prokuratury. Moim zdaniem każdy opiekun powinien mieć tę świadomość i nie bać się reagować – to po prostu odpowiedzialność zawodowa.