Podczas wykonywania porannych czynności higienicznych podopieczna chorująca na cukrzycę była niespokojna, zgłosiła silny głód i kołatanie serca. W zaistniałej sytuacji opiekunka powinna

Poprawna odpowiedź polega na poproszeniu podopiecznej o samodzielne zmierzenie poziomu glukozy, ponieważ w przypadku osoby chorującej na cukrzycę, zwłaszcza gdy zgłasza objawy takie jak silny głód, kołatanie serca czy niepokój, podstawową czynnością jest szybka weryfikacja aktualnego poziomu cukru we krwi. To wynika zarówno z wytycznych Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, jak i codziennej praktyki w opiece nad osobami z cukrzycą. Samokontrola glikemii to klucz do prawidłowego reagowania na objawy hipoglikemii albo hiperglikemii. Moim zdaniem najważniejsze jest, żeby nie działać na ślepo – zanim cokolwiek podamy, musimy wiedzieć, czy poziom cukru faktycznie jest niski, wysoki, czy mieści się w normie. W praktyce to wygląda tak: jeśli podopieczna jest przytomna i potrafi sama obsłużyć glukometr, najlepiej poprosić ją o samodzielny pomiar, bo to zapewnia jej poczucie kontroli i bezpieczeństwa. Oczywiście, jeśli nie daje rady, wtedy opiekunka może pomóc, ale ważne jest, żeby nie podejmować żadnych działań na własną rękę bez tej informacji. Pomiar glukozy to podstawa, która determinuje dalsze postępowanie – dopiero wtedy decydujemy, czy trzeba podać cukier, płyny, czy może skonsultować się z lekarzem. Tak właśnie wygląda praktyczne podejście zgodnie z zasadą: najpierw diagnozujemy, potem działamy.