U podopiecznego leżącego na plecach na odleżyny szczególnie narażone są: okolice kości

Prawidłowa odpowiedź wynika z anatomii ciała oraz mechanizmu powstawania odleżyn. U pacjenta leżącego na plecach największe ryzyko pojawienia się odleżyn występuje tam, gdzie kości są położone tuż pod cienką warstwą skóry i tkanki podskórnej – czyli w miejscach, gdzie jest najmniej miękkiej ochrony przed uciskiem. Kość krzyżowa, pięty oraz łopatki to właśnie te obszary – są one bardzo słabo chronione i praktycznie cały ciężar ciała podczas leżenia rozkłada się na te części. Szczególnie na oddziałach opieki długoterminowej czy w domach opieki zawsze zaleca się regularne zmiany pozycji oraz stosowanie specjalnych podkładów czy materacy zmiennociśnieniowych właśnie po to, by chronić te miejsca. W codziennej praktyce spotyka się pacjentów, u których właśnie na kości krzyżowej czy piętach pojawiają się pierwsze zmiany, często długo niezauważane – dlatego personel medyczny powinien szczególnie zwracać uwagę na te partie ciała. Moim zdaniem, znajomość tych miejsc jest absolutnie podstawowa w pracy z osobami leżącymi. Dodatkowo warto pamiętać, że chociaż inne części ciała też są narażone na ucisk, te trzy: kość krzyżowa, pięty i łopatki, są uważane za najbardziej krytyczne według wytycznych Polskiego Towarzystwa Leczenia Ran oraz WHO.