Wykorzystując skalę Katza opiekunka może ocenić możliwości podopiecznego w zakresie samodzielnego

Skala Katza to wbrew pozorom bardzo konkretne narzędzie w ocenie poziomu samodzielności osoby starszej czy niepełnosprawnej. Jej głównym celem jest szybka i rzetelna ocena czynności dnia codziennego, tak zwanych ADL (Activities of Daily Living). Jednym z najważniejszych aspektów, które oceniamy przy jej użyciu, jest właśnie zdolność kontroli wydalania moczu i stolca – czyli inkontynencja. To, czy podopieczny potrafi samodzielnie korzystać z toalety i kontrolować te potrzeby fizjologiczne, mocno wpływa zarówno na jego komfort psychiczny, jak i na organizację opieki. W praktyce, jeśli dana osoba wymaga wsparcia w tej dziedzinie, opiekun musi przewidzieć regularne zmiany pieluchomajtek albo asystę podczas wizyt w toalecie. Moim zdaniem, w codziennej pracy opiekunki bardzo często właśnie ta czynność okazuje się najtrudniejsza do zachowania samodzielności przez seniora lub osobę schorowaną. W branży przyjęło się, że korzystanie ze skali Katza pomaga jasno określić zakres pomocy – nie tylko dla samego opiekuna, ale też w dokumentacji medycznej czy przy planowaniu świadczeń opiekuńczych. Warto pamiętać, że poza wydalaniem skala obejmuje też m.in. ubieranie, kąpiel, jedzenie czy poruszanie się, ale kontrola wydalania to jedna z kluczowych kwestii, bo bez niej trudno mówić o pełnej samodzielności. Także, jeśli chodzi o praktykę, zawsze zwracam na to szczególną uwagę – to pokazuje prawdziwy poziom niezależności podopiecznego.