Podopieczny cierpi na zaparcia. Został przebadany i nie znaleziono w jelitach organicznej przyczyny zaparć. W tej sytuacji w diecie podopiecznego należy uwzględnić:

W przypadku zaparć, szczególnie gdy nie wykryto żadnej organicznej przyczyny w jelitach, podstawą terapii jest odpowiednia modyfikacja diety. Warzywa oraz ciemne pieczywo to produkty bogate w błonnik pokarmowy, który stymuluje perystaltykę jelit i poprawia pasaż treści jelitowej. To właśnie włókno pokarmowe, szczególnie nierozpuszczalne frakcje obecne w pełnoziarnistym pieczywie czy warzywach surowych i gotowanych (ale nie rozgotowanych), sprawia, że masa kałowa zwiększa swoją objętość i jest łatwiej przesuwana przez jelita. Praktyka pokazuje, że osoby, które regularnie spożywają produkty z pełnego ziarna, warzywa oraz owoce, mają zdecydowanie mniejsze ryzyko wystąpienia przewlekłych zaparć. W mojej opinii, jeżeli tylko nie ma innych przeciwwskazań zdrowotnych, warto zachęcać podopiecznego do picia odpowiedniej ilości wody – ale sama woda bez błonnika nie działa tak dobrze. Standardy dietetyczne Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii jasno wskazują, że dieta wysokobłonnikowa to pierwszy i najbardziej naturalny krok w walce z zaparciami. Dla przykładu: kromka ciemnego pieczywa ma kilka razy więcej błonnika niż białe, a porcja surówki z marchwi czy kiszonej kapusty potrafi zdziałać cuda. Oczywiście, należy wprowadzać błonnik stopniowo i obserwować reakcję organizmu – zbyt nagła zmiana może powodować wzdęcia. Podsumowując, warzywa i ciemne pieczywo to podstawa i naprawdę trudno znaleźć bardziej praktyczną i skuteczną metodę na poprawę pracy jelit.