Opracowując indywidualny plan opieki należy ująć w nim działania, które będą dostosowane do potrzeb i możliwości osoby podopiecznej. Postępując w ten sposób uwzględnia się zasadę

Wybór zasady indywidualizacji w kontekście opracowywania planu opieki jest jak najbardziej trafiony. W praktyce zawodowej opiekuna zawsze chodzi o to, żeby nie podchodzić do wszystkich osób w ten sam sposób – to wręcz podstawa profesjonalnej opieki. Każdy podopieczny ma inny stan zdrowia, inne potrzeby, możliwości i własne tempo funkcjonowania, a także różne oczekiwania względem opieki. Jeżeli plan opieki skonstruujesz z myślą o konkretnym człowieku, to robisz to właśnie zgodnie z zasadą indywidualizacji – uwzględniasz osobiste preferencje, ograniczenia, specyficzne trudności czy nawet zainteresowania danej osoby. Przykład: jedna osoba chętnie uczestniczy w prostych aktywnościach ruchowych, inna z powodu bólu stawów potrzebuje zupełnie innego wsparcia, a jeszcze inna chce zachować jak najwięcej samodzielności w codziennych czynnościach. Branżowe standardy, np. standardy pracy opiekuna oraz wytyczne Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, wyraźnie podkreślają wagę indywidualnego podejścia. Moim zdaniem to klucz do budowania zaufania i realnej poprawy jakości życia podopiecznego. Warto pamiętać, że indywidualizacja nie jest czymś trudnym – wystarczy czasem chwila rozmowy i obserwacji, żeby lepiej zrozumieć drugą osobę i przygotować plan uszyty na miarę.