W drugim etapie rehabilitacji kardiologicznej prowadzonej u osób po przebytym niepowikłanym zawale mięśnia sercowego nie należy stosować

Treningi siłowe rzeczywiście nie są zalecane w drugim etapie rehabilitacji kardiologicznej po przebytym niepowikłanym zawale mięśnia sercowego. Wynika to z tego, że w tym okresie kluczowe jest stopniowe obciążanie układu krążenia poprzez aktywności o niewielkiej lub umiarkowanej intensywności, które nie powodują gwałtownych wzrostów ciśnienia krwi ani nie generują zbyt dużego oporu dla serca. Ćwiczenia siłowe, nawet jeśli wydają się niezbyt obciążające, w praktyce mogą prowadzić do nagłych skoków ciśnienia i obciążenia ścian naczyń – a to jest niepożądane we wczesnym etapie powrotu do zdrowia. Tu liczy się bezpieczeństwo i powolne zwiększanie wydolności, a nie szybka rozbudowa masy mięśniowej czy siły. Moim zdaniem, pacjenci często nie doceniają, jak bardzo nawet lekki trening siłowy potrafi podnieść ciśnienie skurczowe i wywołać tzw. manewr Valsalvy, co w tej fazie rehabilitacji jest zwyczajnie niebezpieczne. Standardy Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego oraz ESC jasno wskazują, że w drugim etapie rehabilitacji należy skupić się na wysiłkach dynamicznych – takich jak spacer, jazda na rowerze stacjonarnym czy delikatne ćwiczenia ogólnorozwojowe. Dopiero po dokładnej ocenie wydolności i stabilizacji stanu zdrowia można stopniowo wdrażać elementy treningu oporowego, co zwykle przypada na kolejne etapy rehabilitacji. Warto o tym pamiętać nie tylko w teorii, ale i w codziennej praktyce z pacjentami.