80-letni podopieczny został wypisany do domu po złamaniu szyjki kości udowej. Jest osobą leżącą, unieruchomioną. W celu zapobiegania odleżynom należy stosować zmianę pozycji co

Zmiana pozycji co 2 godziny to obecnie powszechnie przyjęty standard opieki nad osobami leżącymi, szczególnie po złamaniach i u osób w podeszłym wieku. Takie postępowanie pozwala minimalizować ryzyko powstawania odleżyn, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, np. zakażeń czy nawet martwicy tkanek. W praktyce wygląda to tak, że opiekun lub pielęgniarka co dwie godziny pomaga choremu zmienić pozycję – raz na bok, raz na plecy, raz na drugi bok. Moim zdaniem to nie jest tylko sucha teoria z książek – w szpitalach i na opiece długoterminowej naprawdę się tego przestrzega. Nikt nie liczy czasu co do minuty, ale rutyna dwugodzinna jest wygodna do zapamiętania i skuteczna. Dobrą praktyką jest zapisanie godzin zmian pozycji w dokumentacji, co też pozwala uniknąć pomyłek. Dodatkowo, warto stosować materace przeciwodleżynowe i dbać o suchą, czystą pościel. Z mojego doświadczenia osoby, które nie mają regularnie zmienianej pozycji, bardzo szybko zaczynają mieć problemy ze skórą – już po kilku godzinach mogą się pojawiać zaczerwienienia. Przestrzeganie tego schematu to nie tylko ochrona zdrowia pacjenta, ale też mniej pracy w przyszłości związanej z leczeniem powikłań. Zresztą, wszystkie podręczniki pielęgniarstwa mówią jasno – 2 godziny to taki złoty standard. Oczywiście, jeśli stan chorego tego wymaga, można ten czas skrócić, ale nigdy nie wydłużać.