Po śmierci żony podopieczny nie radzi sobie z przygotowywaniem posiłków, ponieważ nigdy tego nie robił. W tej sytuacji opiekunka powinna

Bardzo dobre rozpoznanie sytuacji. Prowadzenie treningów umiejętności samodzielnego przyrządzania posiłków to rozwiązanie zgodne z nowoczesnymi standardami pracy opiekuńczej. Chodzi tu o aktywizację podopiecznego, a nie tylko o bierne wyręczanie go w codziennych czynnościach. Według wytycznych branżowych (np. standardy opieki długoterminowej czy dobre praktyki środowiskowe), opiekunka powinna dążyć do maksymalnego usamodzielnienia osoby, którą się opiekuje, oczywiście z uwzględnieniem jej realnych możliwości. Taki trening może obejmować naukę prostych potraw, wspólne przygotowywanie śniadań czy obiadów, a także wsparcie w organizacji pracy w kuchni lub zakupach. Z mojego doświadczenia wynika, że osoby starsze, które uczą się nowych rzeczy, zyskują więcej pewności siebie, a samodzielność zdecydowanie poprawia ich samopoczucie psychiczne i fizyczne. To nie jest łatwe na początku, czasem potrzeba więcej cierpliwości, ale efekty w postaci wzrostu samooceny i niezależności są nie do przecenienia. Ważne też, żeby pamiętać o zasadach bezpieczeństwa i dopasować poziom trudności zajęć do możliwości podopiecznego – nie chodzi tu o przymus, tylko o spokojne zachęcanie, małymi krokami. Takie podejście jest zresztą mocno promowane w literaturze fachowej i przez organizacje opiekuńcze.