Występowanie niedowładów spastycznych, przeważnie kończyn dolnych, niezborności ruchowej, oczopląsu, mowy skandowanej, labilności uczuć świadczy

Objawy takie jak niedowłady spastyczne (sztywność i wzmożone napięcie mięśniowe, częściej w nogach), niezborność ruchowa, oczopląs, mowa skandowana oraz labilność uczuć, są wręcz typowe dla stwardnienia rozsianego (SM, sclerosis multiplex). SM to przewlekła, zapalna choroba demielinizacyjna ośrodkowego układu nerwowego i w praktyce medycznej właśnie takie objawy są klasycznie opisywane w podręcznikach i prezentowane na kursach. To właśnie ta różnorodność zaburzeń – od ruchowych, przez czuciowe, po emocjonalne – wyróżnia tę jednostkę. Moim zdaniem warto wiedzieć, że wczesne rozpoznanie SM często pozwala na wprowadzenie leczenia, które znacząco spowalnia postęp choroby. W codziennej pracy pielęgniarskiej czy ratowniczej widuje się osoby, które z tego powodu są pod opieką neurologa i rehabilitanta. Charakterystyczne dla SM jest także to, że objawy mogą mieć rzutowy przebieg – pojawiać się i ustępować. To odróżnia je od np. zmian pourazowych czy większości neuropatii. Często podkreśla się też w literaturze, że tzw. triada Charcota (oczopląs, mowa skandowana, drżenie zamiarowe) to klasyczne objawy SM – z tego powodu w praktyce warto na nie zwracać uwagę. Dodatkowo, zmiany w rezonansie magnetycznym mózgu i rdzenia są jednym z kluczowych kryteriów diagnostycznych według standardów McDonalda.