Zgodnie z instrukcją Ie-12 widoczność wskazania semafora wjazdowego na linii magistralnej i pierwszorzędnej przy prędkości do 120 km/h powinna wynosić co najmniej

Prawidłowa odpowiedź to 400 metrów, bo właśnie taki wymóg wynika z instrukcji Ie-12 dotyczącej sygnalizacji kolejowej na liniach magistralnych i pierwszorzędnych, gdzie prędkość pociągów sięga do 120 km/h. W praktyce chodzi o to, żeby maszynista miał wystarczająco dużo czasu i miejsca, by rozpoznać wskazanie semafora i w razie potrzeby bezpiecznie zareagować – na przykład rozpocząć hamowanie. Takie rozwiązanie nie jest przypadkowe. To efekt wielu lat doświadczeń i analiz bezpieczeństwa w ruchu kolejowym. Z mojego punktu widzenia, to jest kluczowe, bo im większa prędkość, tym dłuższa droga zatrzymania pociągu, a nieprzestrzeganie tej odległości widoczności może prowadzić do sytuacji niebezpiecznych. 400 metrów to też wartość, którą można znaleźć w różnych normach europejskich, więc nie jest to jakiś polski wyjątek. Dla maszynistów to oznacza, że mają jasny punkt odniesienia, czy semafor jest odpowiednio widoczny w terenie, a dla służb utrzymania – czy wszystko jest zgodne z przepisami. No i szczerze, czasem można na szlaku zobaczyć sytuacje, gdzie jakieś drzewa przysłaniają widoczność – to wtedy od razu wiadomo, że trzeba interweniować. Im szybciej jedziemy, tym wcześniej musimy widzieć semafor. To jest jedna z tych podstawowych spraw w eksploatacji linii kolejowych.