Przedstawiony na rysunku element, zapewniający izolację między tokami szynowymi w obwodach torowych z jednoczesnym umożliwieniem przepływu trakcyjnego prądu to

Dławik torowy to element stosowany w obwodach torowych kolei, którego zadaniem jest zapewnienie izolacji pomiędzy odcinkami torów pod względem sygnałów sterujących (czyli prądów sygnałowych IS), a jednocześnie umożliwienie swobodnego przepływu prądu trakcyjnego IT. To właśnie dzięki dławikowi torowemu prąd zasilający pojazdy trakcyjne (lokomotywy, zespoły trakcyjne) może bez przeszkód przepływać przez całą długość toru, podczas gdy sygnały wykorzystywane do detekcji obecności pociągów są ograniczane tylko do swojego obwodu torowego. Moim zdaniem, to jeden z ciekawszych przykładów, jak sprytnie można wykorzystać właściwości indukcyjności w praktyce – bo dławik jest po prostu specjalnie dobraną cewką, która dla sygnału o niskiej częstotliwości (prąd trakcyjny) praktycznie nie stanowi przeszkody, ale dla sygnału o częstotliwości obwodu torowego (zwykle kilkadziesiąt Hz) działa jak duża impedancja. To jest bardzo ważne dla bezpieczeństwa, bo bez takiej izolacji mogłoby dojść do błędnej detekcji zajętości torów. W standardach utrzymania infrastruktury kolejowej (np. normy PKP PLK) dławiki torowe są obowiązkowym wyposażeniem w miejscach, gdzie trzeba rozdzielić obwody torowe. W praktyce spotyka się je np. na rozjazdach, przejazdach kolejowych czy granicach sekcji trakcyjnych. Dobrze znać zasadę ich działania, bo to kluczowe z punktu widzenia diagnostyki i utrzymania bezpieczeństwa ruchu kolejowego.