Do gruntów, które w stanie suchym <b>nie tworzą</b> bryłek, zalicza się

Piasek średni to przykład gruntu niespoistego, czyli takiego, który w stanie suchym nie jest w stanie tworzyć trwałych bryłek. To dość charakterystyczne dla piasków – ich ziarna są luźno ułożone, nie mają lepiszcza, które mogłoby je związać w zwarte grudki. W praktyce budowlanej inżynierowie geotechnicy wiedzą, że piasek średni łatwo się rozsypuje, jeśli jest suchy, bo nie występuje między ziarnami wiązanie kapilarne czy chemiczne. Z mojego doświadczenia wynika, że to bardzo ważna cecha przy ocenie przydatności gruntu pod fundamenty. Piaski średnie mają dobre właściwości filtracyjne, ale nie nadają się do budowania wałów czy nasypów, gdzie wymagana jest spoistość. W dokumentacjach geotechnicznych często podkreśla się, że tylko grunty spoiste, takie jak gliny czy iły, po wyschnięciu potrafią zachować kształt i formować bryłki. Dla piasków – niezależnie czy są grube czy średnie – taka cecha jest praktycznie niemożliwa do osiągnięcia. To też wyjaśnia, dlaczego piasek jest stosowany tam, gdzie potrzebna jest przepuszczalność, a nie stabilność brył. Warto o tym pamiętać np. przy projektowaniu drenażu czy posadowieniu płyt fundamentowych na podłożu niespoistym. Moim zdaniem, rozpoznawanie typu gruntu po jego zachowaniu na sucho to podstawowa umiejętność każdego technika budowlanego.